Review: Need For Speed - The Run

Als een lopend stuurtje

door Cedric Van Loon , 28 november 2011

Lees meer artikels over : media, review, game, games, need for speed, the run, autolog, ea, electronic, arts, race, racing, playstation, ps3, xbox, 360, home-entertainment
Social
0
Bewaar meld een fout Verstuur {T}print
Review: Need For Speed - The Run


Need For Speed - The Run neemt je plankgas mee van de West- naar de Oostkust van de Verenigde Staten. Niet voor een gouden plak, maar voor je leven.



Het verhaal in deze episode van de Need For Speed-franchise draait om Jack, een straatracer die deelneemt aan een illegale straatrace van San Francisco naar New York, met haltes in onder meer Las Vegas, Denver en Detroit.

Hierbij neemt hij het niet alleen op tegen de sterke arm der wet die er alles aan doet om stokken in de wielen te steken, maar ook tegen rivaliserende straatracers en de meedogenloze ondergrond waar aan lichtsnelheden op gereden wordt.

Jack heeft zo zijn eigen redenen om deel te nemen aan de bijna vijfduizend kilometer lange, geschifte wedren dwars door de Verenigde Staten. De enige uitweg die hij ziet om zijn leven te redden, is het binnenhalen van het riante prijzengeld dat de winnaar van het dubieuze kampioenschap te wachten staat.

Hiermee kan hij misschien net op tijd zijn schuldeisers op andere gedachten brengen. Jacks duistere verleden blijft hem gedurende de volledige race als een donkere schaduw achtervolgen, waardoor de spanning meer dan eens te snijden is.
 


Opgejaagd wild
Het is aan jou om Jack te helpen en ervoor te zorgen dat hij zowel zijn mederijders als vele belagers letterlijk een stapje voor blijft. Naast racen zal je soms hectische actiescenes moeten naspelen door 'quick-time' events, maar gelukkig zijn er dat niet teveel. De acties zijn behoorlijk geforceerd en ze voegen weinig toe aan het verhaal. Leuk als afwisseling, maar niet bepaald functioneel.

Need for Speed: The Run is de eerste racegame die gebruikmaakt van de Frostbite 2.0-engine, die tot voor kort hoofdzakelijk in toonaangevende shootergames te vinden was en daar voor de nodige visuele snoepgoed zorgde. The Run bulkt dan ook van de gepolijste achtergronden en ultragedetailleerde omgevingen.

Zo scheur je onder meer langs zeer herkenbare historische monumenten zoals The Golden Gate Bridge in San Francisco, doorheen stoffige woestijnen, gevaarlijk steile heuvels en nauwe bergpassen, over drukke verkeersaders en door stadscentra, helemaal tot aan het Empire State Building in New York.

Centraal hierbij staat het Autolog-systeem, dat zijn meerwaarde al heeft bewezen bij vorige EA racegames. Dit sociale netwerk vormt de link tussen het online en offline gedeelte van het spel. Je kan er afspreken met andere spelers, racefoto's delen, commentaren uitwisselen en nog veel meer. Tergend lang wachten in lobby's om online te kunnen racen, is definitief voorbij.
 

Snel repetitief
In feite is er weinig mis met Need for Speed: The Run, en toch hebben we er geen goed gevoel bij. Het hele verhaal wordt al snel repetitief en de auto’s voelen zelden goed aan. De gemakkelijke auto’s in de game, zoals de BMW M3, plakken perfect op de baan, terwijl de Mustang GT500 bijna oncontroleerbaar is. Je krijgt nooit een goed gevoel bij de wegligging van je auto. Bijzonder vervelend voor een racegame.

Gelukkig is er nog Autolog dat een groot deel van deze game redt, maar ergens voelen we dat er meer in zat bij deze, op voorhand veelbelovende titel. Zonde, want ontwikkelaar Black Box heeft toch ruim drie jaar de tijd gehad om deze titel voor te bereiden. Volgende keer beter?

Need For Speed: The Run is een degelijke racegame, maar we hadden er eigenlijk toch veel meer van verwacht. Dit is zeker niet de beste game uit de NFS-franchise.
 

bron: ZDNet

Extra beelden

Externe links

Hifi.nl

Marmitek Music Airlink 130 streamt muziek naar je hifi systeem

Speciaal voor de mensen die nog in het bezit zijn van een hifi systeem dat niet uit de voeten kan met draadloos streamen presenteert Marmitek de Music Airlink 130. Je kunt de Music Airlink 130 met een audiokabel aansluiten op je hifi set, waarna deze via je draadloze netwerk muziek van andere apparaten naar je luidsprekers streamt.


Recensie: Bowers en Wilkins P5 S2

Bowers en Wilkins is al decennia met recht en reden een van de populairste speakerbouwers ter wereld. De laatste jaren hebben de Britten zich ook met evenveel succes verdiept in hoofdtelefoons, en dan meer bepaald met koptelefoons die meer op de mobiele markt zijn gericht. En nu vonden vonden ze het tijd om een van die voltreffers, de P5 hoofdtelefoon, onder handen te nemen. Hetzelfde iconische design en nieuwe drivers, is dit een droomhuwelijk


Faithless Reverence (2LP)

Reverence was het debuutalbum van de dance formatie Faithless, dat 1996 via Cheeky Records werd uitgebracht. Het album luidde een succesvol decennium in voor de Britse act, die als viertal startte. Na twee eerdere heruitgaven op vinyl brengt Music On Vinyl Reverence nu ook opnieuw uit, de eerste 1500 exemplaren zelfs op goudkleurige LP's. Het is een eer die Maxi Jazz en de zijnen zeker toekomt.


exaSound onthult nieuwe high end e12 DAC

Het Canadese exaSound Audio Design kondigde een nieuwe high end stereo digitaal naar analoog converter aan. De e12 DAC is het vijfde model in een lijn van DAC's die exaSound eerder op de markt bracht. Ze proberen met het apparaat in te spelen op aanstormende formats als DXD en high rate DSD.


Triple M tijdens jaarlijkse Tube Days weer in het teken van buizenversterkers

Voor mensen die alles willen zien, weten en horen over buizenversterkers organiseert Triple M Audio in Rhenen binnenkort weer hun jaarlijkse Tube Days. Op donderdag 19, vrijdag 20 en zaterdag 21 maart vinden er in de winkel verschillende, ook vergelijkende, demonstraties plaats en kun je je eigen buizenapparatuur gratis laten testen of een servicebeurt laten geven.


Probleem van de lezer: droge knal uit luidspreker

Middels onze "advies op maat" rubriek helpen wij lezers graag op weg, maar maar daarnaast komen er af en toe ook wat specifiekere vragen over vreemde storingen en andere voorvallen binnen bij de redactie. En als blijkt dat we die zelf niet kunnen beantwoorden, schakelen we daarvoor graag de hulp in van onze sitebezoekers...


Recensie: Keith Jarrett Trio Hamburg '72 Live (HD)

Aan het begin van deze winter bracht het beroemde label ECM opnieuw een uit de archieven opgedoken live registratie van werk van Keith Jarrett uit. De tapes die werden gevonden bevatten opnames van het concert dat de getalenteerde multi instrumentalist in 1972 te Hamburg uitvoerde met zijn trio, dat naast Jarrett bestond uit niemand minder dan Charlie Haden en Paul Motian. Het werk werd opnieuw bewerkt door de oprichter van het audiofiele label en is via Qobuz in 24 bit Studio Master Quality verkrijgbaar.