Hoe werkt een 3D-televisie eigenlijk? Het gebruikte principe, stereoscopie, dateert al van 1840 en speelt eigenlijk gewoon in op de manier waarop onze hersenen beelden interpreteren. In het dagdagelijkse leven zien we alles in 3D doordat ons linker- en rechteroog een licht verschillend beeld waarnemen, wat door de hersenen vertaald wordt in een beeld met dieptezicht.

Je kan je ogen eigenlijk vergelijken met twee camera’s die ongeveer zes centimeter uit elkaar staan. Aangezien de invalshoek tweemaal anders is, zullen de foto’s licht van elkaar verschillen. Je kan dat ook makkelijk zelf ervaren. Strek je arm maar eens en mik met je duim op een voorwerp in de verte. Sluit nu afwisselend beide ogen, en je zal merken dat je duim zich lijkt te verplaatsen ten opzichte van de achtergrond.

Het is uit de combinatie van die twee beelden dat onze  hersenen diepteinformatie halen en een 3D-beeld ‘zien’. Het komt er dus op aan om aan ons linker- en rechteroog een licht verschillend beeld te tonen als we een 3D-effect willen waarnemen bij beelden.

Shutterglasses
Om dat voor elkaar te krijgen bij tv-beelden, kozen alle fabrikanten in 2010 nog voor een oplossing met een actieve bril (ook bekend als shutterglasses). Hoe zo’n 3D-televisie werkt is intussen geen geheim meer  voor ingewijden: de televisie toont afwisselend een beeld voor het linkeroog en een beeld voor het rechteroog.

Achtergrond: Actieve vs passieve 3D-technologie

De bril verduistert, synchroon met de televisie, het oog waarvoor geen beeld wordt getoond. Om dat proces in goede banen te leiden, stuurt de televisie een synchronisatiesignaal naar de bril. Dat kan via infrarood, RF of Bluetooth. Als die cyclus snel genoeg herhaald wordt, vijftig maal per seconde per oog, dan lijkt het alsof elk oog een andere beeldstroom te zien krijgt en ervaren we een 3D-effect.

De bril gebruikt voor de verduistering lcd-panelen, wat betekent dat hij een batterij nodig heeft, wat stuurelektronica en een ontvanger voor de synchronisatiesignalen.

Full HD
Het belangrijkste voordeel van een actieve bril is dat elk oog een Full HD-beeld te zien krijgt, zonder resolutieverlies. Jammer genoeg zijn er ook flink wat nadelen aan verbonden. Zo zorgt de bril voor flikkeringen als er omgevingslicht is, zeker met buislampen.

Synchronisatieproblemen en een te trage reactietijd van lcd-schermen kunnen voor crosstalk zorgen, een verschijnsel waarbij het linkeroog toch nog een deel van het beeld ziet dat voor het rechteroog bestemd is en omgekeerd. Het resultaat is een beeld met storende dubbele randen.

Bovendien moet je bij een actieve bril die gecombineerd wordt met een lcd-scherm je hoofd mooi recht houden. Kantel je je hoofd, dan krijg je ofwel een zwart beeld, ofwel een dubbel beeld te zien.