Kleur, we associëren het met emoties, plaatsen, omgevingen. Niet alleen de kleur zelf, maar ook donkere of lichte kleuren, felle of juist zachte kleuren, het speelt allemaal een rol. Kleur is dan ook een niet te onderschatten onderdeel van het arsenaal mogelijkheden dat een regisseur gebruikt om een bepaalde sfeer op te roepen.

Maar kleur correct opnemen, bewaren tijdens bewerkingen, en weergeven op een display is moeilijker dan je denkt. Om dat in goede banen te leiden zijn internationale standaarden van groot belang. Alle kleuren die het menselijk oog kan waarnemen bijvoorbeeld vind je op het CIE 1931 chromaticiteitsdiagramma.

De volledige hoefijzervorm bevat alle kleuren die het menselijk oog kan waarnemen. Een kleurbereik, of kleurgamut is een subset daarvan en wordt bepaald door drie primaire kleuren en een witpunt. Alle kleuren binnen de driehoek vallen dan in de subset.

Geen enkel display kan echter al die kleuren weergeven. Daarom definieert men ook subsets van al die kleuren die we dan een kleurbereik of kleurgamut noemen. Een kleurbereik wordt gedefinieerd door drie basiskleuren, rood, groen en blauw en een witpunt. Het omvat alle kleuren die op het chromaticiteitsdiagramma binnen de driehoek van die basiskleuren vallen. Naarmate die basiskleuren puurder zijn, lees dichter tegen de buitenrand van het chromaticiteitsdiagramma liggen, wordt de driehoek en dus het kleurbereik groter. Content, zoals films en tv-uitzendingen, wordt tijdens het mastering proces aangepast zodat alle kleuren precies binnen één welbepaald kleurbereik vallen. En ook displays worden ontworpen om minstens aan één standaard kleurbereik te voldoen.

Drie belangrijke standaarden

ITU-R Rec. BT.709 (meestal afgekort als Rec.709) is de standaard die vandaag gebruikt wordt voor zowat alles wat je thuis bekijkt. Blu-ray en HDTV content wordt gemastered voor deze standaard, en van een HDTV mag je verwachten dat hij alle kleuren van Rec.709 kan weergeven. Wie Rec.709 echter bekijkt ten opzichte van het volledige CIE1931 kleurbereik merkt onmiddellijk dat de driehoek maar een klein deel van alle kleuren omvat, namelijk ongeveer 34%. Er is dus nog heel wat ruimte voor verbetering. De meest levendige, intense kleuren zitten juist aan de rand van de hoefijzervorm, dus een groter kleurbereik (met andere woorden een grotere driehoek die dichter bij de rand van de hoefijzervorm komt) zal meer intense kleuren bevatten.

Rec.709 is het kleurbereik dat we vandaag op al onze televisies gebruiken. Het grotere DCI-P3 wordt gebruikt in de cinemazalen. Rec.2020 is de toekomstige standaard voor televisie en content.

En zulke standaarden bestaan al. DCI-P3 (Digital Cinema Initiative) wordt gebruikt in bijna alle bioscoopzalen. Een film die je in de filmzalen bekijkt, gebruikt dus een rijker kleurpalet dan diezelfde film op Blu-ray. DCI-P3 gebruikt hetzelfde blauw, maar rood en vooral groen zijn duidelijk intenser. DCI-P3 bevat ongeveer 46% van alle kleuren.

ITU-R Rec. BT.2020 (kort: Rec.2020) is een nog groter kleurbereik dat als standaard voor Ultra HD tv gebruikt wordt. Het is ondertussen ook de standaard voor Ultra HD Blu-ray schijven. Rec.2020 gebruikt een nog sterker groen en rood, en ook in mindere mate een intenser blauw. Het bereik is ongeveer twee keer zo groot als Rec.709 en dekt 63% van alle kleuren af, dat is bijna het maximum dat mogelijk is met slechts drie basiskleuren.