Buizen in versterkers

Een versterker bestaat uit een voor- en eindversterkergedeelte. Daarom spreekt men ook over een geïntegreerde versterker, omdat het toestel in feite twee taken in één behuizing uitvoert. Maar er bestaan natuurlijk ook losse voor- en eindversterkers.

Fabrikanten reserveren hun allerbeste technologie meestal voor dit soort toestellen. Een ander voordeel van losse versterkermodules is dat je de eindversterker(s) – veel meer dan een aan-uitknop staat daar gewoonlijk toch niet op – in de buurt van de luidsprekers kan plaatsen en de voorversterker dichtbij je geluidsbronnen.

Eindversterkers kan je op hun beurt ook nog eens in twee hakken, zodat je een losse mono-eindversterker voor elk kanaal overhoudt. Naar zo’n apparaat wordt ook wel eens verwezen als monoblok.

Buizenversterkers kom je tegen in heel wat gedaantes: geïntegreerde versterkers, voorversterkers en eindversterkers – die laatste eventueel ook als monoblok. Gebruikt een geïntegreerde versterker buizen in z’n voorversterkergedeelte en transistors in de eindtrappen, dan spreken we van een hybride versterker.

Buizen in voorversterkers
De meest logische plaats in de hifiset waar je buizen aantreft is in de voorversterker of in het voorversterkergedeelte van een geïntegreerde versterker. Voorversterkers hebben namelijk genoeg aan lage signaalniveaus, wat voor buizen een stuk makkelijker – lees: goedkoper – te realiseren is dan de veel hogere vermogens die nodig zijn in de eindversterker.

Als je wel wil genieten van het buizengeluid maar al te grote uitgaven en de sterke warmteontwikkeling wil vermijden, dan zijn buizen in het voorversterkercircuit precies wat je nodig hebt.

De buizen die je aantreft in voorversterkers – doorgaans zijn dat twee tot acht kleinere exemplaren – moeten meestal na 1.000 tot 2.000 speeluren worden vervangen, al is het moeilijk om hier een exact getal op te plakken. Als je bijvoorbeeld drie uur per dag muziek beluistert, hou je het daarmee hooguit twee jaar uit. De gebruikskost van buizenvoorversterkers ligt dus aanmerkelijk hoger dan die van transistorontwerpen.

De kostprijs van zo’n voorversterkerbuis schommelt tussen de 10 en 50 euro. In het eerste geval gaat het om een generisch type, in het tweede geval om een streng gecontroleerd en geselecteerd exemplaar.
 

gerelateerde items