Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar goed tien jaar terug woedde er een heuse formatenstrijd in audioland: SACD versus DVD-audio. Beide hi-res formaten beloofden een weergave die superieur was aan die van een gewone CD, terwijl ze beide ook nog eens meer opslagcapaciteit boden e´n geschikt waren voor zowel stereo- als surroundmateriaal.

Inhoudelijk zagen beide formaten er echter heel anders uit. Waar DVD-audio-schijfjes een reguliere PCM-track gebruiken met een hoge bitrate en samplingfrequentie (van 16 bit/44 kHz tot 24 bit/192 kHz), deed SACD voor de encodering van muziek een beroep op een pulse-density modulation-schema (PDM) dat de naam DSD kreeg.

Beide formaten vertrekken dus vanuit een afwijkende technische benadering, en die heeft verstrekkende gevolgen naar de praktijk toe.