MEERKANAALS MUZIEK
Bij muziek ligt het wat moeilijker. Daar zijn verschillende redenen voor. Sommige daarvan zijn terecht, andere zijn voor discussie vatbaar. Tegenstanders van surround-muziekweergave hebben een punt als ze stellen dat het softwareaanbod met surroundmuziektitels zeer beperkt is. En zoals dat bij de overgang van mono naar stereo destijds ook het geval was, zijn technici vaak (nog) niet in staat om een goed uitgebalanceerde, prettig klinkende surround-mix te maken.

Veelal is het ofwel teveel van het goede, met allerlei wilde effecten die je afleiden van de muziek, en anders merk je amper het verschil tussen de stereo- en de surround-versie, wat ook weer niet de bedoeling is. Maar als de productie goed zit, kan muziek in surround echt beter klinken dan in stereo, als alle andere factoren (versterking, speakers, akoestiek, ...) van een gelijk niveau zijn.

Is het niet om bepaalde geluiden achteraan te situeren, dan wel om op een zeer realistische wijze de akoestische werking van de ruimte waarin de opnames gemaakt zijn weer te geven. Een opname van een orgelconcert in een grote kathedraal, kan in surround bijvoorbeeld oneindig veel levensechter klinken dan met stereo mogelijk is.

Meerkanaals muziekoplossingen zijn echter weinig succesvol gebleken in het verleden. In de jaren zeventig kwamen een aantal quadrofonische systemen (met vier luidsprekers) en -dragers op de markt, maar die overleefden niet lang. Wellicht door het gebrek aan standaardisering.

Minder lang geleden werden sacd en dvd-audio gelanceerd. Hoewel ze beide een hoogwaardige meerkanaalsweergave bieden, kenden die formaten weinig succes. Tot op de dag van vandaag is er dus jammer genoeg geen wijd verspreide norm voor surround-muziek. Mogelijk is die rol op korte termijn weggelegd voor Blu-ray.
 

gerelateerde items