Kwaliteit boven features?

Typerend voor high-end voorversterkers is dat het aantal features gewoonlijk zeer beperkt is. Vaak gaat het zelfs zo ver dat er niet eens een toonregeling aanwezig is. Maar daar is een goede reden voor. Hoe eenvoudiger de signaalweg is, hoe minder het oorspronkelijke muzieksignaal wordt aangetast. En dat is uiteraard de belangrijkste prioriteit voor een high-end voorversterker.

Deze ‘minder is meer’-opvatting staat haast diametraal tegenover het gebruik van allerlei complexe digitale geluidsbewerkingscircuits in av-receivers en -processors voor surround-weergave. Denk aan bass managementen tijdvertragingscircuits, automatische equalising,  enzovoort.

Toch is een dergelijke aanpak niet noodzakelijk minder goed dan de haast ascetische insteek die analoge high-end voorversterkers er op nahouden. Dat komt omdat al die bewerkingen in principe in het digitale domein gebeuren, waardoor vervelende bijverschijnselen zoals ruis en vervorming grotendeels achterwege blijven.

Bovendien kunnen dergelijke circuits wel degelijk voor verbeteringen zorgen en/of problemen oplossen, op voorwaarde dat ze correct gebruikt worden. We komen er later nog op terug.

gerelateerde items