Het dynamisch bereik is het verschil tussen hoe luid een muzieksysteem kan spelen en hoe zacht het kan spelen voor de muziek verdrinkt in ruis.



In dat opzicht spreken we ook van een signaal-ruisverhouding, waarbij het resultaat wordt uitgedrukt in decibel. Waardes boven 100 decibel worden over het algemeen aanzien als goede waardes voor geluidsapparatuur.

Hoe luid een audiosysteem kan spelen wordt in eerste instantie bepaald door het vermogen van een versterker, hoe zacht een systeem kan spelen door het ruisniveau van de elektronica en heel wat andere (externe) factoren.

Een groter dynamisch bereik halen uit elektronica is minder eenvoudig dan het in eerste instantie lijkt. Bij een versterker volstaat het bijvoorbeeld niet om louter te mikken op een hoger vermogen. In een versterker met een hoger vermogen zitten per definitie immers meer transistors, en meer transistors brengen meer ruis met zich mee. De kunst zit 'm dus net zozeer in het uitschakelen van ruis.

Een voldoende groot dynamisch bereik is steeds van belang geweest voor een hoogwaardige muziekweergave, maar heeft de laatste jaren nog sterk aan belang gewonnen door de komst van digitale high-definition beeld- en audiodragers zoals Blu-ray en high-res muziekdownloads. Die hebben immers een veel groter 'ingebakken' dynamisch bereik dan de oude generatie muziekdragers, en om dat ten volle aan te spreken worden ook de eisen die aan de weergaveketen worden gesteld een stuk hoger.