Science-fictionfilms nemen vaak een loopje met fysica en met hoe het echt is in de ruimte. Dat is films als Star Wars of Star Trek vergeven, want bij die titels draait het om een bepaalde setting en verhaal. Dat een Tiefighter voorbij scheurt en daarbij een cool geluid maakt, terwijl je in de ruimte niets hoort, dat is niet erg. Het dompelt je onder in de actie, en daar draait het om.

Gravity wou echter van in het begin anders zijn, en toch zo levensecht mogelijk zijn. Het verhaal is ‘realistisch’, zonder helemaal dramatische kunstgrepen uit de weg te gaan. De nadruk ligt op ‘wat als er iets fout gaat?’ bij een ruimtemissie van echte NASA-astronauten. Om dat geloofwaardig te maken, was vooraf heel wat research nodig.

Regisseur Alfsonso Cuarón, die het script van zijn zoon Jonas verfilmde, moest heel wat leren over hoe objecten zich gedragen in de ruimte. Fysica, met andere woorden. “Inderdaad, dat was van de meet af de grootste uitdaging. Vooral toen we bezig waren met technische oplossingen en de choreografie uitdachten. Ik bekeek alles vanuit het standpunt van zwaartekracht, met een horizon en een gewicht, maar in de ruimte klopt dat niet. Een stevige leercurve, want alles was totaal contra-intuïtief. We hebben experten binnenhaald die zero-G kwamen uitleggen.”

Ook voor hoofdrolspeelster Sandra Bullock was het acteren in Gravity geen eenvoudige opdracht: “Je moest je lichaam vanaf de nek naar beneden toe hertrainen om te reageren en bewegen zoals in gewichtloosheid, maar zonder het voordeel van een afwezige zwaartekracht. Om dat te leren vroeg training en weken van herhaling, en dan heel wat moeite om te synchroniseren met het camerawerk van Alfonso. En dan moest je alles in je hoofd uitschakelen om te acteren en het emotionele verhaal te brengen. We konden gelukkig op veel technici rekenen die ons letterlijk vertelden waar de knoppen stonden op de Space Shuttle en Soyuz. Ik kreeg via mijn schoonbroer het nummer van Catherine Coleman, een astronaute die op dat moment op het ISS vertoefde, en ik kon haar vragen stellen over wat de dingen die ik fysiek moest leren en zij op dat moment letterlijk onderging.”

Naast het visuele dat helemaal juist moest zitten, was ook geluid – meer bepaald de stem van Bullock – zeer belangrijk. “We hebben veel gesproken over de stem van mijn personage”, zegt Bullock. “Het draait heel specifiek om het stemregister en de ademhaling. Als ik in paniek iets te hoog sprak, kwam dat onecht over.”

In postproductie werd daarom de klankband goed beluisterd, ook om te zorgen dat de ademhaling klonk als die van iemand die na een ruimteramp soms meer, soms minder hyperventileert. Het eindresultaat is een film die een goede mix maakt tussen drama en realisme. Gravity slaagt er in om heel meeslepend te blijven, terwijl – of misschien net doordat – de camera helemaal gefocust blijft op Bullock en Clooney. De meeste andere personages blijven uit beeld, en dat zorgt voor een grotere ‘ik-ben-daar’- gevoel.

Gravity is sinds 26 februari te koop op dvd, Blu-ray en 3D Blu-ray. Je kan bij ons 5 x de Blu-ray en 5 x de 3D-Blu-ray winnen, door hier te klikken en mee te doen aan de wedstrijd.