Toon alles (6)

Vooroorlogse standaarden

In de tijd van de stomme films bestond er geen standaard voor het aantal frames per seconde (fps). Het aantal hing sterk af van de studio waar de film gedraaid werd, met framrates die schommelden tussen 12 tot 26 fps.

Met de invoering en popularisering van gesynchroniseerd geluid (lees: stemgeluid) moest er een standaard bedacht worden om verwarring te vermijden onder projectionisten. Zonder standaard fps zou een film op een foute snelheid afgespeeld kunnen worden en het geluid – dat mee op de filmstrip zit – zou belachelijk klinken. Denk maar een plaat die op een verkeerd toerental gedraaid wordt: lachwekkend.

Om die problemen te vermijden werd, midden de jaren 20, de standaard van 25 fps vastgelegd. Tot vandaag is die voor cinema onveranderd gebleven.

gerelateerde items