Toon alles (3)
Ronald Meeus

FWD: Rekenden jullie met die rechtszaak aan het begin van seizoen zeven ook af met de rechtse politieke teneur die de serie tot dan toe kenmerkte?
H.G.:
“Laat me over één ding heel duidelijk zijn: het idee dat 24 werd opgevat als een propagandavehikel voor de Bush-regering of de rechterzijde van de Republikeinse partij is compleet absurd. De reeks werd op een bepaald moment in een politieke hoek gedrumd, maar wijzelf drukten er nooit een politieke visie mee uit.

Wat we wel probeerden te doen was de complexiteit van de post-9/11-samenleving tonen: een samenleving waarin het handhaven van de veiligheid en het behouden van burgerlijke vrijheden op bepaalde momenten haaks tegenover elkaar kwamen te staan. We deden mensen daarover nadenken, en zijn daar duidelijk in geslaagd.”
 

FWD: Maar jullie folterden mensen  onder meer met elektroshocks, cirkelzagen en de dreiging met executie van geliefden  in primetime.
H.G.:
“We deden daar niets nieuws. Niets wat je nog niet zag in films als Dirty Harry of militaire actiefilms. Folterscènes zijn een gangbaar element in actiecinema, en dat is een genre waaraan 24 in grote mate schatplichtig is. Ook werden die folteringen vaak geïnspireerd door actuele gebeurtenissen. Niet andersom.”
 

FWD: Nog een ander element waarin jullie meedogenloos waren: populaire personages kwamen op de gekste momenten brutaal aan hun einde.
H.G.:
“We begonnen daarmee – min of meer toevallig – aan het einde van het eerste seizoen: Jack Bauer redde de wereld, maar verloor zijn vrouw (ze werd gedood door een dubbelagente in Bauers team omdat ze teveel wist, red.). Op dat moment sloten we in essentie een pact met de kijker: alles is mogelijk. Dat werd een kernelement van de serie. Het hield de kijkers op het puntje van hun stoel: personages die ertoe doen, kunnen op elk moment verdwijnen.”

gerelateerde items