Een iris (of diafragma) is een variabel sluitermechanisme dat ergens in het lichtpad van de projector tussen de lamp en de lens wordt aangebracht. Door de iris in stappen te sluiten, wordt er minder licht doorgelaten. Minder licht maakt het beeld weliswaar minder helder, maar zorgt juist daarom wel voor betere zwartwaarden.
 

Wanneer een projector over een iris beschikt, kan je naargelang de hoeveelheid omgevingslicht of het genre van de film voor een meer heldere weergave met minder zwartdetail (iris verder open) kiezen, of voor een minder heldere weergave met meer zwartdetail (iris verder gesloten).

Een volgende stap in het gebruik van een iris om de prestaties van de projector te verbeteren, is een dynamische iris. De projector analyseert elk beeld en opent of sluit de iris in fijne stappen, gebaseerd op de gemiddelde hoeveelheid licht in het beeld. Dit verbetert het contrastbereik van de projector.

Een dynamische iris correct implementeren is niet eenvoudig. Wanneer een donkere scène plots na een heldere komt, is het mogelijk dat je het scherm in één of meerdere stappen donkerder ziet worden. Wat je eigenlijk ziet, is de iris die niet snel genoeg reageert en enkele tussenstappen nodig heeft om de vereiste sluiting te bereiken. Bij een goed geïmplementeerde iris is de werking ervan quasi onzichtbaar.