Toon alles (5)

Graduaat aan de universiteit van het leven.

Geboren in 1923 in het West-Londense Acton had Jim Marshall's niet bepaald gemakkelijk . Hij groeide op in wereld zonder Mtv, Spotify, rock & roll maar vooral in één zonder geneesmiddelen voor Tuberculose. Op dertienjarige leeftijd sloeg de ziekte op zijn botten en in die ruige big band-tijden vond men geen betere oplossing dan de patiënten van kop tot teen in de plaaster te steken. Om die reden verliet hij school op zijn dertien jaar.

Met als enige bagage de school of hard knocks werd hij van jongs af aan jobhopper. Hij werkte onder andere als bakker in een koekjesfabriek, confituur-smelter en aan de band in een conservenfabriek. Daar sneed hij per ongeluk zijn duim af maar dat hield zijn muzikale ambities niet tegen. Op zijn veertiende nam hij zanglessen en leerde hij tapdansen. In zijn vrije tijd las hij boeken in de stijl van "elektriciteit en engineering voor dummy's".

Door zijn zwak gestel werd hij tijdens WO II afgekeurd om te dienen in het leger. Hij ging dan maar aan slag bij een Cramic Engineering en stak daar een grondige basiskennis elektronica op.

Door de oorlog waren er ook veel te weinig mannelijke jonge zangers en begon hij te zingen in een 7 koppige bigband. Morbide maar hier gruwelijk accuraat: de ene zijn dood is de andere zij brood. Toen al bouwde Marshall PA's, kabinetten en versterkers.

Door een tekort aan benzine gingen Marshall en zijn band met de fiets naar hun optredens. Jim reed rond met een bakfiets en moest de kabinetten zodanig bouwen dat ze in de bak zouden passen. Vooral in die tijd was het "not done" zo veel drivers in zo'n klein kabinet te steken. De vormen en verhoudingen van een Marshall speaker-kabinet zijn op die manier een relikwie van de oorlog.

gerelateerde items