De Sony VPL-VW85 is een Full HD-projector die gebruikmaakt van SXRD-technologie (LCoS) en geboekstaafd staat als een 'betaalbaar' topmodel. Betaalbaar is echter een relatief begrip in dit segment, al staat dit toestel wel garant voor absolute topkwaliteit.

Deze Sony VPL-VW85 is de grote broer van de VPL-HW15 (2.904 euro) en is dan ook duurder, een flinke slok zelfs (5.475 euro). Zoals het aanzienlijke prijsverschil doet vermoeden, heeft deze LCoS-projector dan ook heel wat meer te bieden dan z'n goedkopere merkgenoot. De VPL-VW85 stelt zich bovendien op als concurrent van de JVC DLA-HD950 (5.999 euro), een referentie voor dit prijssegment.

Gebruiksvriendelijk en stil
Het design is erg geslaagd met een mooie golvende lijn, maar vergis je niet: deze Sony is behoorlijk groot. De keuze om de aansluitingen aan de zijkant van het toestel te plaatsen vinden we minder praktisch. Voor plaatsing op een schap is het ideaal - je hebt immers minder diepte nodig - maar een projector van dit kaliber wordt in de meeste gevallen aan het plafond gehangen. In zo'n opstelling maken de zijdelingse aansluitingen het onmogelijk om de kabels netjes te verbergen.
 

De installatie verloopt opvallend vlot dankzij een gemotoriseerde zoom, focus en lensshift. We hadden wel liever een iets groter zoombereik en dito lensshift gezien.

De VPL-VW85 maakt nauwelijks lawaai. In low lamp-mode is het toestel onhoorbaar, maar zelfs met de lamp in de hoogste stand is er eigenlijk geen sprake van hinderlijk lawaai. We geven trouwens de voorkeur aan die laatste stand, aangezien die voor iets levendigere beelden zorgt. 

Vloeiende beweging
De beeldprestaties van de Sony VPL-VW85 liegen er niet om. Zowel met bronmateriaal van Blu-ray als dvd zet de Sony quasi perfecte resultaten neer voor de beeldverwerking. De ruisonderdrukking kan je erg uitgebreid instellen en levert mooie, ruisvrije beelden op die er toch lekker scherp uitzien.

Een interessante extra is 'MotionFlow'. Deze technologie berekent extra beelden voor een vloeiender en scherper eindresultaat. Of je het resultaat kan smaken is een kwestie van persoonlijke voorkeur; sommigen vinden het net iets té vloeiend. De technologie introduceert alleszins geen ostentatieve beeldfouten, dus je kan je persoonlijke smaak laten beslissen of je deze feature activeert of niet.

Het kleurbereik is nagenoeg perfect, en ook de grijsschaal scoort uitstekend. Enkel bij de witste tinten ontstaat er een lichte magenta verkleuring. Opvallend is de iets te hoge algemene helderheid van het beeld, wat te wijten is aan een te lage gammawaarde. Daardoor is er veel zwartdetail zichtbaar, maar je verliest wel wat witdetail. Het zwartniveau ziet er bijzonder goed uit en doet nauwelijks onder voor de JVC.