Toon alles (4)
Geert Fauvart

Plaatsingsgevoelig
Zodra we tracks in Flac-formaat door de EH10 pompen via een Cowon O2 PMP, merken we meteen dat de SoundMagic set erg plaatsingsgevoelig is. Duw de oortjes te diep in je oorschelpen en het geluid wordt compleet in de kiem gesmoord; zet ze in een te scherpe hoek en de laagweergave komt in het gedrang. Ook hier is het dus weer even zoeken naar de juiste positie.

Het draagcomfort scoort echter goed en de oortjes blijven prima zitten. De draaibare oorplugs blijken ook handig als je even wil horen wat er in je directe omgeving gebeurt zonder de EH10 volledig af te zetten.


Klassiek en vrouwenstemmen

Bij het luisteren duurt het niet lang voor we doorhebben dat deze EH10 heel wat sterke punten kan voorleggen. Maar loop niet te snel van stapel: ook op dit vlak is het best een aparte set.

Wat meteen opvalt is het brede geluidsbeeld, niet alleen tegenover gelijkaardig geprijsde in-ears maar ook in vergelijking met (open) on-ear modellen in dit segment. Dat zorgt voor een luchtige weergave die niet snel gaat vermoeien.

Het klankkarakter vinden we een meevaller, al past het niet even goed bij elk muziekgenre. Het laagbereik loopt vrij ver door, maar we missen een echte impact in de bassen. Voor elektronische muziek een minpunt, maar bij klassiek werk en vrouwenstemmen storen we ons daar minder aan.

Door het lekker klinkend middengebied worden uiteenlopende tracks – van Gwyneth Herbert tot Julianna Raye – best overtuigend neergezet. Het hoog kan soms iets te uitbundig op de voorgrond treden, bijvoorbeeld bij de violen in Haydns ‘Trio in C major’. De pianolijn in datzelfde stuk wordt dan weer wel uitermate fraai weergegeven.
 

De eigenzinnige constructie van de EH10 en de vreemde draagwijze zullen niet door iedereen op gejuich onthaald worden, en ook het weergavekarakter van de SoundMagic is niet voor alle muziekgenres even geschikt. Maar wat deze EH10 goed doet, doet hij ook écht goed.

gerelateerde items