De pot op met al die hardleerse Trekkies: Star Trek was belachelijk! Het was een icoon in zijn tijd, en opvolger The Next Generation was dat ook, maar  de tv- en filmreeksen kregen véél meer resonantie toebedeeld dan ze eigenlijk verdienden. De vier Star Trek-reeksen waren eigenlijk ordinaire space opera, maar dan wel verpakt in overmoedige, pseudowetenschappelijke, onverdiende sérieux.

Dan liever George Lucas’ (originele) Star Wars-reeks, want ome George besefte tenminste hoe ridicuul zijn materiaal was, en omarmde die onnozelheid zelfs. Star Trek, van zijn kant, toverde aliens ten tonele die eigenlijk allemaal mensen waren met een prothese op hun bakkes geplakt, maar dat moest dan wel allemaal heel serieus worden genomen.

Op zich is er niks mis met space opera, maar het enige wat wrong aan Star Trek was het onbehoorlijke semi-wetenschappelijke veneer dat over het geheel werd getrokken. Laat een handvol personages naar een scherm turen en hovaardige bullshit over de ‘isotronische signatuur van planeet Koralus III’ brabbelen (of was het de positronische signatuur?’ Who cares!) en dan moet het boeltje dodelijk ernstig worden genomen? Hou op zeg.

Tegen de tijd dat deze Star Trek-remake twee jaar geleden in de zalen draaide, was het dus de hoogste tijd voor een stevige reboot, en nieuwe bezieler J.J. Abrams (Lost! Fringe! Alias!) wist precies welke richting hij uit moest: onverdroten, knetterende ruimtepret, met niet één maar twéé schepen die in ramkoers worden gezet, en een cast waar de rock ’n roll vanaf druipt. Resultaat: Star Trek is weer cool, en dat hebben we allemaal aan deze prent te danken.

Zaterdag 19 november op 2BE om 20u40