Under the Tuscan Sun (2003) is van begin tot eind, en in alle opzichten, een doorsnee filmpje. Eentje waarin niks gebeurt wat al te ver buiten de chick flick-formule zwalpt, en waarin je iedere stap in het voorgeknabbelde verhaal van mijlen ver ziet aankomen.

Waarom zitten we deze dan zo aan te prijzen, zeg je? Omdat de sympathieke eenvoud van het verhaal (jonge vrouw wordt bedrogen door haar man, verhuist naar Toscane, koopt een villa, knapt ze op, en vindt de liefde weer) de verkwikkende kracht heeft van een stevige kop Earl Grey-thee.

Maar ook, en vooral, omdat deze oefening in onbeduidendheid eindelijk de sterkwaliteit van Diane Lane in de verf zette. De actrice verdween na een blitzcarrière als tienersterretje in de jaren ’80 (met rollen in The Outsiders, Rumble Fish en Streets of Fire) in de vergetelheid, om pas ver na haar dertigste haar echte waarde te laten zien. Een klein - en redelijk miskend - Hollywoodicoon.

Donderdag 21 juni op VijfTV om 20u30