Global warming! Eenzaamheid! Obesitas! Vrolijke thema’s moet je niet meteen komen zoeken in de nu al klassieke Pixarprent Wall-E, maar laat dat je niet tegenhouden om de klein mannen wat langer op te houden.

Al dat onfraais wordt namelijk verpakt in een crème van een animatiefilm, die ondanks het opzettelijk kabbelende begin ergens aan het begin van de tweede akte zijn verhaal plotseling in een rotvaart katapulteert, en precies de juiste toon vindt in de presentatie van die moeilijkere thematieken.

Wall-E intrigeert maar shockeert niet, en houdt zich evenmin in wat de canonieke elementen van animatiefilms (tuimelende personages, slapstick) betreft. Een vertederende mix tussen animatie en sf, waarin - wellicht de grootste verdienste van de film - driekwart van de gebeurtenissen zich zonder dialogen voltrekken, en dat zelfs de kleinste kijkers niet lijkt te deren.

Zaterdag 5 januari op VTM om 20u00