De troeven van deze stereoreceiver – een productcategorie die 50 jaar geleden zowat werd uitgevonden door Harman – beperken zich dus niet tot de krachtige eindversterker (goed voor twee keer 120 watt vermogen, netjes gemeten) en een degelijke FM-tuner.

Het begint bij het uitgebreide aanbod aansluitingen: naast vijf stereo-ingangen is er een ingang voor een platenspeler met MM-element, twee recorderuitgangen, een main-in en pre-out, én een subwooferuitgang. Wie met een iPod aan de slag wil, kan een optionele dock van Harman aansluiten op de merkeigen ‘The Bridge’-aansluiting. En voor meer bedieningsgemak in complexere installaties zijn er remote in- en uitgangen, 12-volt triggers en een RS-232-connector aanwezig. ‘Compleet’ lijkt haast een understatement voor zo’n uitgebreid aansluitingenveld.

Net als bij een surroundreceiver zijn er ook digitale ingangen voorzien, waar je bijvoorbeeld een settopbox, Blu-ray-speler of spelconsole op kwijt kan. Er zijn zelfs een aantal video-ingangen aanwezig, maar een echte meerwaarde bieden die niet. Tenzij je geen bezwaar hebt om beelden via composiet video naar je tv door te sluizen, natuurlijk. 

Wie graag een filmpje meepikt, kan via de digitale geluidsprocessor van de Harman ook virtueel surroundgeluid naar de speakers sturen in plaats van pure stereo – iets wat hij overigens verrassend overtuigend doet bij films en games.