Luisteren

Na enig opwarmwerk met onder meer materiaal van Damien Rice, kan het echte luisteren beginnen. ‘Karmacoma’ wordt met voldoende druk neergezet – geen geringe prestatie in een ruimte van 25 vierkante meter – maar met minder resolutie dan bij de duurdere subs.

Verder neigt de Harman soms een tikje naar het ‘one note bass’-syndroom. Het laag komt er wel uit, maar individuele noten zijn dan minder goed herkenbaar. Sommige stukken uit de soundtrack van Titanic bevatten uitstekend testmateriaal voor subs. ‘Never an Absolution’ bijvoorbeeld. De diepe ‘thumb’ zet de HKTS200 overtuigend neer: krachtig, diep, sonoor en zonder ‘nablubberen’.

Tussendoor moeten we toch wel even noteren dat het opmerkelijk is dat de Harman Kardon zich zomaar weet te handhaven in het gezelschap van onze veel duurdere referentieluidsprekers (prijskaartje: 16.000 euro). Niet dat het laag dezelfde kwaliteiten heeft als het mid en hoog van die speakers, maar het is een dikke opsteker voor de Harman dat het niet al teveel opvalt dat het laag van veel mindere komaf is.

Bij de openingstrack van Blade Runner verraadt de HKTS200 z’n prijskaartje wel enigszins – het sublaag in die passage mist enige kracht. Op zich klinkt het best indrukwekkend, maar het kan beter.

Het laag in de Blu-ray van The Bone Collector – Amelia Sachs (Angelina Jolie) die een zware goederentrein doet stoppen – klinkt tamelijk intens, maar de rauwe kracht van een échte trein haal je niet in huis voor dit budget. Gesteld dat je dit überhaupt wil, natuurlijk – denk aan de buren.

Ook met de explosieve scènes uit Die Hard 4.0 komt de Harman prima weg. Grotere en/of duurdere subs doen het beter op het vlak van druk en diepgang – ze klinken indrukwekkender en hebben meer autoriteit – maar verder zijn we tevreden. Al is het maar omdat de wat mindere resolutie veel minder een bezwaar vormt bij het weergeven van films.

gerelateerde items