Toon alles (5)

Krachtreserves te over

We steken meteen van wal - pun intended! - met de 'thumb' uit Titanic die we ook voorschotelden aan de overige subs. Die komt koleirekrachtig door, zonder de minste nadeining. Maar het klinkt niet beter dan wat de Velodyne ervan bakt. Wel lijkt het erop dat de JL Audio nog méér reserves heeft. Of je die ooit gaat nodig hebben, is natuurlijk weer een andere vraag.

In 'Streets of Philadelphia' van Bruce Springsteen horen we een droge, afgemeten maar fraai diepe en realistische basdrum, met daaronder nog diepere synthesizertonen. In de akoestische bas van 'Sad old Red' van Simply Red zit enorm veel detail, zodat het resultaat wel erg dicht in de buurt komt van een live optreden. Als de akoestiek van de zaal niet optimaal is - en wanneer is dat wel het geval? - is het in bepaalde opzichten zelfs beter dan live. Het album 'United Future Organisation' van de gelijknamige groep laat dan weer een natuurlijk vloeiende bas horen, met korte, niet-nadeinende noten.

'Karmacoma' (Massive Attack) klinkt gelijkaardig als op de Velodyne: zeer krachtig, maar niet helemaal zuiver. Een gevolg van de staande golven in de kamer, gecombineerd met de lokatie van de sub. Zo zie je maar dat een Room EQ-systeem ook niet alle rotzooi kan opruimen. De openingstrack van 'Blade Runner' is echter tamelijk sensationeel. De trillingen zijn doorheen de zetel voelbaar tot in je ruggengraat. Spectaculair, maar met stijl. Want nadeinen is er niet bij: alles blijft zelfs bij dergelijke hoge volumes retestrak klinken.

Film, dan maar. Dat doet deze JL Audio echt geweldig goed. Wel steekt het 'parels voor de zwijnen'-idee de kop op. Om gewoon wat ontploffingen en aanverwante lawaaimakerij overtuigend neer te zetten is een subwoofer van dit niveau misschien niet echt nodig. Toch niet voor blockbusters à la Die Hard 4.0. Voor wat meer subtiele prenten zoals de Lord Of The Rings-trilogie dan weer wel. The Two Towers is in ieder geval een belevenis van formaat met de Fathom 110 in de kamer. 

gerelateerde items