In-ear hoofdtelefoons zien er op het eerste zicht allemaal gelijkaardig uit: het zijn minuscule 'dopjes' waar een stukje rubber of foam op zit dat in je oor verdwijnt, met aan de andere kant twee kabeltjes die naar je smartphone of tablet lopen.

Maar zo eenvoudig is het natuurlijk niet. Onderhuids zijn er vaak grote technische verschillen, die niet alleen een rechtstreeks effect op de geluidskwaliteit hebben maar ook mooi illustreren hoe creatief sommige fabrikanten omspringen met de beperkte ontwerpruimte die zo'n in-ear hoofdtelefoon biedt. 

De nieuwe JVC HA-FXZ200 (249 euro) past alvast volledig in dat stramien. Zo gebruikt de Japanse elektronicaspecialist bij dit opvallende in-ear model maar liefst drie piepkleine dynamische drivers (de eigenlijke luidsprekers in de hoofdtelefoon) om geluid zo natuurgetrouw mogelijk weer te geven.

Toegegeven, er zijn wel meer in-ear hoofdtelefoons in het topsegment van de markt die een configuratie met meerdere drivers gebruiken, maar daarbij wordt er steevast gewerkt met twee of meer (gebalanceerde) armaturen, en niet met dynamische drivers.

En dat is ook niet onlogisch. Armaturen lenen zich door hun afwijkend werkingsprincipe namelijk een stuk beter tot ontwerpen waarbij het plaatsaanbod voor een 'klankkast' erg beperkt is. Inderdaad, zoals bij een piepkleine in-ear hoofdtelefoon.

Maar armaturen zijn ook niet over de hele lijn dé ideale oplossing. Zo hebben ze van nature een minder goede laagweergave dan dynamische drivers, een minpunt dat sommige ontwerpen proberen op te vangen door meerdere armaturen te combineren voor het laag.

Maar die combinatie vereist normaliter ook weer meteen een wisselfilter - net als bij een luidspreker in de huiskamer - en ook daar zitten weer potentiële minpuntjes aan vast, zowel op klankmatig als praktisch vlak.