Dubbel gevoel

The proof of the pudding is in the eating, zeggen ze weleens aan de andere kant van het kanaal, en dat gaat natuurlijk ook op voor hoofdtelefoons. 

Om na te gaan hoe lekker die pudding precies is bij de UE900, besluiten we hem aan te sluiten op een Meier Audio Corda2Move hoofdtelefoonversterkertje met ingebouwde USB-DAC. Niet dat dat écht noodzakelijk is, want met een gevoeligheid van 105 dB en een impedantie van 30 ohm kan deze set het ook prima vinden met mobiele toestellen en laptops. 

Al van bij de eerste tonen van de Twin Peaks-soundtrack wordt duidelijk dat de UE900 heel wat meer nuance en subtiliteit in huis heeft dan een doorsnee in-ear hoofdtelefoon. Niet alleen zit er een aangename ruimtelijkheid in het geluid (iets wat vaak compleet achterwege blijft bij in-ears), we horen ook een aardige gelaagdheid.

Daarmee bedoelen we dat verschillende instumenten en melodielijnen makkelijk van elkaar te onderscheiden zijn, terwijl er ook heel wat kleine details hoorbaar zijn die bij andere sets voor mobiel gebruik compleet in achtergrondlawaai dreigen  te verdwijnen. Een van de voordelen van een goede isolatie, maar meteen ook een indicatie van de eigen kwaliteiten van deze in-ear hoofdtelefoon.

We vermoeden zelfs dat Logitech de UE900 daarom heeft afgestemd op luisteren bij lage en matige volumeniveaus, want net dan klinkt deze set op z'n best. Bij hoge volumes klinkt het geluid hoorbaar gecomprimeerder, maar als je je oren een beetje lief hebt - en we hopen dat dat het geval is wanneer je zo'n 400 euro besteedt aan een hoofdtelefoon - dan kan je die per definitie maar beter niet opzoeken.

Doorheen het frequentiebereik noteren we ook weinig echte accenten. Zo loopt het frequentiebereik van de laagweergave relatief diep door, maar blijft een echte impact bij diepe bassen achterwege. Zo horen we bij 'Twin Peaks Theme' alle nuances in het laag - en dat zijn er meer dan je misschien zou denken - maar blijft bij Redman's 'Sour Deezal' de echte dreun achterwege, terwijl je die bijvoorbeeld wel hoort wanneer je datzelfde nummer op een set uit de kluiten gewassen hifispeakers beluistert.

In het hoog horen we opnieuw heel wat detail, maar blijven agressieve kantjes achterwege. Daardoor blijft luistermoeheid lang achterwege, terwijl het toch niet saai luisteren is. Een prima compromis, wat ons betreft.

Met de weergave van stemmen lijkt iets vreemds aan de hand te zijn, alsof er een wat donkerder tintje aan vast zit dan we gewend zijn. Het is geen onoverkomelijke kleuring - het blijft fijn luisteren naar deze set - maar het valt wel op bij nummers die je goed kent, zeker wanneer je ze er net voor nog op een gelijkaardig geprijsde over-ear hoofdtelefoon hebt gehoord.

Die combinatie van kenmerken maakt van de UE900 een in-ear set die moeilijk in een vakje te stoppen is: hij is niet dermate neutraal dat we hem een rasechte in-ear studiomonitor zouden durven noemen, maar laat veel meer nuances en details horen dan we gewend zijn van eenvoudigere in-ear hoofdtelefoons en is ook veel lineairder afgestemd dan de goedkopere of lifestylegerichte concurrenten. 
 

gerelateerde items