Gezond kleurtje

Philips doet heel wat moeite om ons ervan te overtuigen dat de Fidelio X1 een ‘serieuze’ hifihoofdtelefoon is, in de bovengemiddeld informatieve minifolder die in de verpakking zit. Over de vormgeving van de diafragma’s bijvoorbeeld, of de hoek waaronder de drivers op de oren gericht staan. Het zijn stuk voor stuk geen wereldschokkende zaken, maar wanneer je ze allemaal bij elkaar telt geeft het de X1 wel de nodige ‘bragging rights’.

Om na te gaan welke eisen de X1 stelt aan de versterking, koppelen we hem eerst rechtstreeks aan een smartphone, daarna aan een draagbaar versterkertje van Meier Audio, en even later aan onze ‘vaste’ Lehmann Black Cube Linear hoofdtelefoonversterker.

Met een lage impedantie van 30 ohm zou je verwachten dat al die toestellen raad weten met de Philips, en dat blijkt ook. Wat daarbij telkens terugkomt, is het open, ruimtelijke geluidsbeeld. Je merkt meteen dat het om een open hoofdtelefoon gaat - ook door het haast complete gebrek aan isolatie trouwens - die muziek en film veel groter, transparanter en meeslepender neerzet dan een gelijkaardig geprijsde gesloten set.

De X1 heeft duidelijk de nodige finesse in huis, maar weet net zo goed indruk te maken met zijn laagweergave. Bassen worden krachtig neergezet - ook de érg lage frequenties - en worden een beetje extra benadrukt, wat in combinatie met een miniem aangedikt midlaag zorgt voor een rijk geluid waarin een zweempje van warmte zit. Tel daar nog de hoogweergave bij die nooit overmatig hard of agressief wordt, en je hebt een hoofdtelefoon waarnaar je urenlang kan luisteren zonder een spoortje
luisterstress.

De balans kan overigens ook wat verschuiven naargelang de versterkerkeuze, die vooral de laagweergave niet onberoerd laat. Zo zorgt de Lehmann voor een duidelijk strakkere, beter gecontroleerde bas die vreemd genoeg minder de aandacht trekt dan met een onversterkte Samsung S2 smartphone als bron, waarbij de X1 een meer boemerig karakter krijgt.

gerelateerde items