Toon alles (4)
Jamie Biesemans

Womack

Als er één liedje uit ons testsuite het best bij de M2 past, dan is het wel Bobby Womacks soulklassieker ‘Across 110th Street’. Je begint spontaan met je hoofd mee te bewegen als Bobby aan zijn wereldberoemd refrein begint. Ja, die baslijn is wat te vet, maar dat is hier niet erg. Ook als we meer de indietoer op gaan, richting Los Campesinos! of Jack White bijvoorbeeld, dan word je zo meegesleept. De M2 kan je niet beschuldigen van extreem detailrijk te zijn, maar hij is wel gewoon leuk met alles dat het moet hebben van een beetje ritme. Net daarom is hij ook wel een van die koptelefoons die je geneigd bent om te luid te zetten, wat zelfcontrole is dus aangewezen. Het klopt wel dat de bassen iets of wat ‘rommelen’ en dat de gesloten M2 niet heel luchtig klinkt, wat dan weer bij sommige jazztracks storend werkt. Ook voor klassiek werk vinden we hem wat minder geschikt, tenzij je die kanonnen van Tchaikovsky’s Ouverture Solenelle 1812 echt wil horen knallen.

gerelateerde items