Toon alles (4)
Geert Fauvart

Zonder luistermoeheid

Wanneer we de Sony MDR-MA900 aan een luistertest onderwerpen, valt meteen op dat de klank een heel eigen karakter heeft. Met de soundtrack van I’m Your Man in de cd-speler is de enorm ruimtelijke maar coherente weergave het eerste wat opvalt.

Stemmen staan gewoon netjes centraal, maar de instrumentatie er omheen lijkt van centimeters verder te komen dan fysiek mogelijk is met een hoofdtelefoon – zelfs van het open type. Er valt echter geen ‘gat’ tussen beide, zodat het geheel natuurlijk klinkt. Daarnaast is de luistererva- ring ook een stuk minder direct dan we gewend zijn, zonder meteen afstandelijk te worden.

En hoe zit het met het laagbereik? Dat loopt lekker ver door, en er zit ook genoeg gewicht achter de lage tonen. Alleen op het vlak van basimpact hinkt de MA900 een stuk achterop bij pakweg een Sennheiser HD650 of Beyerdynamic DT990. Dat maakt de Sony minder spectaculair bij games, films en elektronische muziek - content die het vooral van overdonderende effecten moet hebben.

De algemene afstelling lijkt ook meer op ontspannen luisteren gericht te zijn dan bij een analytische hoofdtelefoon zoals de AKG K701. De Sony heeft duidelijk een wat softer kantje, met een miniem aangedikte midbas.

Hij klinkt wel gedetailleerd en dynamisch, maar minder in-your-face. En toch - of misschien net daarom - blijft luisteren naar de MA900 een intrigerende ervaring. Wel merken we dat we de volumeknop op onze Lehmann Black Cube Linear hoofdtelefoonversterker verder opendraaien dan we anders doen, ondanks de relatief hoge gevoeligheid van 104 dB. Toch een beetje uitkijken voor je trommelvliezen dus...

gerelateerde items