Toon alles (8)
Jamie Biesemans

2.1

Teufel verkoopt deze soundbar als een 2.1-systeem. Aangezien er geen HDMI-aansluiting voorzien is, zal je de soundbar via een optische kabel met de tv moeten verbinden. Er zijn ook nog een tweede digitale aansluiting (coaxiaal), twee cinch-paren en een USB-poort waar je een USB-stick (maar geen iPhone) op kan inpluggen present. Beetje spijtig hier is dat enkel MP3’s en WMA’s welkom zijn.

Overigens ontsieren de USB-poort en het bedieningspaneel de voorkant van de Cinebar wel een beetje.De remote is een mini-exemplaar, dat gedoemd is om altijd tussen de kussens van de sofa terecht te komen.

Door het gaasje vooraan zie je vier groter drivers en twee tweeters, die aangedreven worden door een klasse-D versterker van 100 watt. De actieve CB 51 SW-subwoofer heeft zijn eigen versterkerunit .

Alles onder de 150 Hz wordt netjes naar de sub afgeleid, die volgens Teufels een ondergrens heeft van 35 Hz – een waarde die ons wat wat optimistisch lijkt. Ondanks de stevige subwoofer die bij de Cinebar hoort, komt de Teufel-soundbar recht uit de doos relatief ingetogen uit de hoek.

Wat bedoelen we daarmee (en let ook op het woord ‘relatief’)? Bij de veldslagscène op de planeet Hoth uit Star Wars: The Empire Strikes Back klinkt het mooi uitgebalanceerd, zonder dat het laag zwaar wordt aangedikt, zoals vaak het geval is bij eerder betaalbare soundbars.

De keerzijde is dat het geluid niet zo spannend klinkt als fans van het zware actiegeweld wel graag zouden hebben. Explosies knallen wel, maar niet overweldigend.

We houden wel van dit evenwicht, want een van de pluspunten is dat de Cinebar er steeds in slaagt om dialogen verstaanbaar te houden, zelfs als in de achtergrond de halve wereld vergaat. Dat komt wellicht omdat deze soundbar vrij helder  overkomt, wat soms de indruk geeft dat er een kloof gaapt tussen het hoog en de bassen.

Via de Dolby Virtual Speaker set-up belooft de Cinebar trouwens een surroundachtige ervaring, maar in onze huiskamer bleef het effect bescheiden. De soundbar levert wel een kamervullend geluid dat je stevig onderdompelt in een film.

Voor muziekweergave is de subwoofer standaard iets te nadrukkelijk aanwezig, en schakelen we toch liever een trapje of twee naar beneden. Bij een track als 'Girls' van Death in Vegas zouden we de EQ-instelling ‘Flat’ aanraden. De ‘Wide’-mode laat je bij muziek best links liggen, want dat is er duidelijk eentje voor de filmfans.

gerelateerde items