Geert Fauvart

Geen gebrek aan punch

Voor deze test sluiten we de Columa 200 aan op een av-receiver van Harman-Kardon, de AVR265. Met een vermogen van 95 watt per kanaal lijkt die in eerste instantie misschien wat overberekend op z’n taak – Teufel geeft een maximale belastbaarheid op van 70 watt voor alle speakers – maar dat zou geen nadeel mogen zijn.

Kleine drivers zoals bij deze Columa 200 zijn per definitie minder efficiënt dan grotere exemplaren, en daarnaast voorkomt die vermogensreserve dat de versterker teveel vervorming gaat produceren bij hoge volumes – een potentieel veel groter gevaar voor speakers dan een te hoog vermogen.

De basisinstelling laten we over aan de EZSet EQ van de Harman, waarna we hier en daar manueel de nodig aanpassingen aanbrengen. De kantelfrequentie voor de sub stellen we in op de door Teufel aanbevolen waarde van 120 Hz.

Als opwarmer schotelen we de Columa 200 een Blu-ray voor die z’n uitwerking nooit mist op een surroundset: The Dark Knight. Bij de achtervolgingsscène waarin het gevangeniskonvooi dat Harvey Dent vervoert in een hinderlaag wordt gelokt, knalt de actie niet alleen van het scherm maar ook door de speakers.

En vooral door de sub, die zich meteen onderscheidt bij explosies. De zuiltjes hebben geen problemen met de stevige volumepieken in deze scène, terwijl dialogen door al dat geweld heen goed verstaanbaar worden neergezet door de centerspeaker. Het complete plaatje klinkt ook groter en vooral indrukwekkender dan je van een budgetgerichte set zou verwachten.

Dat de sub uit het juiste hout gesneden is, maakt ook de herkenningstoon uit Inception duidelijk. De vloer in onze kijkruimte gaat zowaar licht aan het trillen wanneer het volume wordt opgeschroefd, en de sub begint z’n grip pas te verliezen als het volume de pan uitswingt.

Hetzelfde verschijnsel zien we bij de podrace uit Star Wars: The Phantom Menace. Aan spektakel ontbreekt het de Columa 200 dus niet.

Zin in iets subtielers? Daar brengt Insidious een uitkomst. In die horrorprent zitten enkele scènes die in de juiste omstandigheden (een donker, verlaten huis is een goed begin) een bescheiden hartaanval kunnen uitlokken.

Ook dat effect weet de Columa 200 zonder enig probleem naar boven te halen: de zuiltjes laten de schreeuw-, kraak- en piepgeluiden nu en dan uit het niets achter onze zetel opduiken, en dat doen ze best geloofwaardig. Het surroundveld is ook verrassend homogeen in verhouding tot het formaat van de speakers.

gerelateerde items