Alles onder controle

De Zeppelin is in elk geval een onderhoudende speaker om naar te luisteren, eentje die zeker geen schrik heeft van wat bombastische muziek. De 5-drivers zijn goed op elkaar afgestemd en als je hem wat luider zet, krijg je een mooi afgeronde klank met de nodige impact. Bij 'Silent Rebel Pt.2' van Trixie Whitley hang de stem van de hippe Whitley mooi in de lucht te zweven, terwijl de subtiele stukken percussie in de achtergrond vertoeven (zoals het in dit liedje hoort) maar de kickdrum heel stevig de kamer vult. 

Of neem nu ‘Battle Theme’ en de daarop volgende tracks van de in 2011 geremasterde Queen-album Flash Gordon (een soundtrack van een van de meer campy SF-klassiekers – en dat wil al veel zeggen). De doorlopende tracks bestaan uit allerlei stukken dialogen die liggen over strakke powergitaren en een drumrif waar elk onderdeel van de drumkit aan bod komt. Er gebeurt dus heel veel en er zit een stevig ritme in, wat lastig kan zijn om weet te geven. De Zeppelin Wireless doet echter prima, met alle klanken goed en ruimtelijk geplaatst en met voldoende schwung.

Schakel ik over naar 'Etudes latines: Néère' en 'A Chloris' op 'Néère' dan maakt de pakkende stem van Véronique Gens echt indruk, al had ik wel het gevoel dat het pianospel van Susan Manoff een tikkeltje minder donker mocht zijn. 

Door zijn breedte en met de plaatsing van de tweeters aan de uiteinden, geeft de Zeppelin Wireless op enkele meters afstand nog een vrij ruimtelijk gevoel. Maar echte stereospreiding is er niet echt, wat een typische beperking is van een speaker van deze type. De missie is hier niet een accuraat stereobeeld neer te zetten maar eerder de kamer te vullen, iets dat de nieuwe Zeppelin probleemloos doet. 

gerelateerde items