Jamie Biesemans

Voor audioliefhebbers

Wat de aandacht trok bij de lancering van de HTC One A9, waren de claims rond de hoofdtelefoonuitgang. Die zou “tot 2x krachtiger” zijn dan bij een reguliere smartphone. Waarom deed dat ons de oren spitsen? Dat heeft allemaal te maken met de technische eisen aan de kant van hoofdtelefoons.

De in-ears die bij een smartphone zitten of goedkope hoofdtelefoons voor mobiel gebruik hebben doorgaans een grote gevoeligheid (of efficiëntie) en een lage impedantie. Dat betekent dat ze met weinig energie (geleverd door de smartphone) luid kunnen spelen. Betere hoofdtelefoons (bijvoorbeeld met grotere drivers en een open constructie) vereisen echter meer vermogen om echt goed te spelen.

Sluit een hifi-hoofdtelefoon op een smartphone aan en zelfs op de maximale volumestand zal muziek stil spelen. Bovendien zal een ‘lichte’ versterker die luid moet spelen minder goed klinken dan een krachtigere exemplaar dat hetzelfde volume levert.

Je kan het kort door de bocht vergelijken met een kleine en een grote auto die beiden 120 km/u rijden. De ene is hoog in toeren en dichter bij zijn limieten, de zwaardere motor draait lager en is soepeler.

Daarnaast is de One A9 uitgerust met een 24-bit DAC, waardoor het hi-resmateriaal standaard kan afspelen. Nu is dat niet zo niet ongewoon als de sterkere hoofdtelefoonversterker; toestellen van Sony, Samsung en LG pochen al langer met hi-res-compatibele DAC’s. Of hi-res op een telefoon echt relevant is, is een andere vraag, maar wie daar interesse in heeft vindt in de One A9 een toestel dat alles aankan.

De A9 pronkt ook met de HTC BoomSound met Dolby Audio-functie op de hoofdtelefoonuitgang, één van de weinig DSP-trucjes die ik wél graag aan laat staan.

De A9 was een aantal weken bij me op bezoek, wat me tijd gaf om de telefoon te combineren met een resem hoofdtelefoons. Waaronder ook modellen zoals de Oppo PM-3 en HiFiman HE-400i die je niet echt vaak op het hoofd van een pendelaar zal zien verschijnen. Meestal luisterde ik naar streaming via Qobuz, onder andere omdat ik via een Sublime-abonnement zo hi-res muziek kon testen.

Dat de hoofdtelefoonversterker veel krachtiger is, bleek meteen. De One A9 had geen enkel probleem om de meeste hoofdtelefoons aan te sturen, al merk je natuurlijk wel bij veeleisende hifi-units (zoals de Sennheiser HD650) dat er grenzen zijn aan wat mogelijk is.

Maar toch: de klank was prima en zeker niet overanalytisch of scherp, en samen met het aanwezige vermogen kan je met de A9 de meeste hoofdtelefoons comfortabel in goede kwaliteit beluisteren.

Daarmee is de A9 zeker een rivaal voor DAP’s uit het middensegment. Het betekent ook dat veeleisende muziekliefhebbers geen bijkomende mobiele versterker moeten meesleuren.

gerelateerde items