Toon alles (6)
Rienk de Jonge

Hip-hopmonster

Zowat het eerste dat we op de B1 loslieten, waren een paar afleveringen van de Marvell-Netflix-reeks ‘Luke Cage’. Geheel toevallig bleek dat vanwege de geweldige soundtrack een opmerkelijk goede match.

Luke Cage speelt zich af in gangstermiddens in het New Yorkse Harlem en er komt veel hiphop en R ‘n’ B aan te pas. De scènes in nachtclubs kwamen meteen heel realistisch over, net omdat de subwoofer van de B1 heel prominent en overblazen zijn werk doet. Dat is inderdaad natuurgetrouw, maar wel niet bepaald verfijnd. Ook bij het bekijken van een actiefilm als 'The Avengers: Age of Ultron' keken we soms verrast op. De B1 mag klein zijn, hij komt soms heel dynamisch uit de hoek.

Spectaculair, dat wel. Wie echter meer detail en nuance in het laag zoekt, zal op zijn honger blijven zitten. Dat is duidelijk niet de rol van de subwoofer in dit verhaal. Hij is getuned voor spektakel en films. Nogal wat muziek komt hierdoor er wat dof uit, al helpt drukken op de knop voor de muziekmodus wel. 

Philips past een aantal slimme technieken toe om uit een kleine soundbar toch een zo breed mogelijk geluid te krijgen. Zo zijn er twee tweeters bovenaan die in een buis zitten die de lengte van de soundbar lopen. Doorheen de lengte zijn er gaten aangebracht van toenemende grootte. Het resultaat is dat hoge tonen over de volledige lengte worden uitgestraald, alsof er veel meer tweeters present zijn. 

De midrange-drivers vooraan zijn dan weer schuin opgesteld, zodat de twee kanalen gekruist worden vooraleer ze je oren bereiken. Deze techniek – ook toegepast bij de demo’s van Marantz’ Ken Ishawata – geeft wat meer flexibiliteit bij de plaatsing. Je moet niet alles op alles zetten om in de sweet spot te zitten, maar kunt op meer plaatsen in de kamer op een mooi stereobeeld rekenen.

gerelateerde items