Weinig hoofdtelefoons zijn zo controversieel als de HD 800. Dat het vlaggenschip van Sennheiser – als we even de nieuwe Orpheus met zijn luxewagenprijskaart negeren – een referentie is in het veld, dat zal niemand ontkennen.

Maar sinds de lancering van in 2009 is er heel wat gebeurd. Er is een hele wapenwedloop ontstaat tussen hoofdtelefoonfabrikanten, met als doel die begeerde titel van ‘beste hoofdtelefoon ter wereld’.

Iedereen die dacht dat de HD 800, eertijds met een winkelprijs van ergens rond 1.200 euro, duur was, zal zich zeer diep zuchten bij het aanschouwen van de prijskaartjes die bengelen op zogenaamde summit-fi-hoofdtelefoons als de Pioneer Master-1 (2.500 euro), HiFiMAN HE-1000 (3.500 euro) of Audeze LCD-4 (4.900 euro). En er zijn nog aardig wat high-end hoofdtelefoons in volle ontwikkeling… Wie het beste op hoofdtelefoongebied wil binnenhalen – summit-fi, zoals dat heet – zal zijn spaarcenten stevig mogen aanspreken.

De trend naar meer en beter laat Sennheiser niet onberoerd. De Duitsers zijn misschien niet de grootste ter wereld – die eer is voor Bose en Beats weggelegd – maar met hun 70-jarige historiek en geweldige no-nonsense ingenieursachtergrond zijn ze echt wel een autoriteit in het segment.

Vanuit die positie werd het toch tijd om een nieuwe sterspeler het veld in te sturen, kwestie om het jong geweld te tonen hoe het moet. Maar de nuchtere ingenieurs van Sennheiser doen dat niet met een gloednieuw vlaggenschip – misschien dat die er wel komt, later – maar met een nieuwe versie van hun referentie die met zachte hand is aangepakt en verbeterd.